Sieć komputerowa musi być oparta o ustandaryzowaną strukturę, aby łączące się z siecią urządzenia były z nią kompatybilne. Umożliwia to m.in. skuteczne przesyłanie i odbieranie konkretnych danych. Do standardów architektury sieci komputerowej należy model ISO/OSI. Poznaj najważniejsze informacje o warstwach modelu ISO/OSI oraz jego sposobie działania.

Zdj 1. Model ISO/OSI to element struktury sieci komputerowej
Źródło: https://pixabay.com/illustrations/blockchain-block-chain-technology-3019121/
Struktury komunikacji w sieciach komputerowych opracowane zostały już w latach 70. XX wieku, a standardy przyjęły w latach 80. Jednym ze standardów jest Open Systems Interconnection Reference Model, czyli ISO/OSI.
Co to jest model ISO/OSI?
Model ten został zdefiniowany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną i został wykorzystany do opisania struktury sieci komputerowej. To standard o kilku warstwach, opisujący sposób przesyłania danych między urządzeniami. Pełni istotną funkcję w pracy sieci komputerowej. Nie tylko ułatwia ich łączenie (poprzez standaryzację), ale pozwala również na szybsze diagnozowanie i rozwiązanie problemów w sieci.
Na bazie modelu ISO/OSI zaprojektowano ostateczną strukturę modelu TCP/IP, który stał się podstawą sieci internetowej. W teorii model ISO/OSI nie jest już tak powszechny jak uproszczony model TCP/IP. Tak naprawdę jednak struktura modelu uproszczonego jest nadal zależna od ISO/OSI.
Ile warstw definiuje model ISO/OSI?
Zanim wskażemy, w jaki sposób działa model ISO/OSI, warto dowiedzieć się więcej o warstwach. Łącznie składa się na ten model 7 warstw, czyli schematów pracy. Każda z warstw odpowiada za inną funkcjonalność systemu.
Warstwy modelu ISO/OSI to:
- aplikacje – to warstwa aplikacji www (obsługujących protokół http), klient poczty elektronicznej, komunikatory, programy FTP;
- prezentacje – warstwa tłumaczenia danych na to, co rozumie aplikacja (np. protokół SSL na język szyfrowania);
- sesje – synchronizacja i zarządzanie połączeniem. Utrzymuje i stabilizuje sesję komunikacji;
- transport – przesył danych na bazie protokołu TCP i UDP;
- warstwa sieciowa – warstwa przetwarzania IP przez urządzenie docelowe (router)
- łącza danych – kontroluje dostęp urządzenia do danego medium. Przykładem protokołu opartego na warstwie łącza danych jest Ethernet;
- warstwa fizyczna – to m.in. okablowanie, czujniki, oświetlenie i sygnały świetlne oraz fale radiowe.

Zdj 2. Warstwy ISO/OSI to forma struktury przesyłania danych
Źródło: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Lokalizacja_podwarstwy_MAC_w_modelu_ISO-OSI.jpg
W jaki sposób działa model ISO/OSI?
Warstwowa zasada działania modelu ISO/OSI polega na transportowaniu danych wyjściowych między kolejnymi klastrami, od urządzenia wysyłającego do urządzenia docelowego. Np. dane tekstowe wysyłane przez komunikator muszą być podzielone na dane i usegmentowane. Następnie konieczne jest podanie adresu źródłowego i docelowego, tworzenie ramki i transport danych za pomocą infrastruktury fizycznej.
Dane schodzą warstwowo „do dołu”, a później (po odbiorze) idą „do góry”. Transport danych przechodzi przez wszystkie warstwy. W praktyce aktualnie stosuje się model TCP/IP. Oparty jest on na uproszczonej wersji czterech warstw: aplikacji, transportu, warstwie sieciowej (internetowej) oraz łączu danych (dostępu do sieci). Warstwa prezentacji i sesji zawarta jest w warstwie aplikacji.
Do czego wykorzystuje się model ISO/OSI?
Jak już wspomnieliśmy model ISO/OSI odpowiadał za transport informacji w sieci komputerowej. Umożliwiał i umożliwia on wszystkie działania, które przechodzą przez sieć (np. Internet). To przesyłanie wiadomości tekstowych i multimedialnych w komunikatorach, przesyłanie plików pocztą elektroniczną, działania polegające na wgrywaniu plików na serwery sieciowe (np. w chmurę), ładowanie stron internetowych, a także SEO.
Wraz z rozpowszechnieniem się modelu TCP/IP (prostszego, szybszego, łatwiejszego w ustrukturyzowaniu), bardziej rozbudowany model ISO/OSI stał się tzw. modelem odniesienia. Przede wszystkim stosowany jest w analizie procesów komunikacyjnych zachodzących w sieci. Stanowi też istotny wzór do projektowania różnego rodzaju struktur programowych, ale też sprzętowych. Nadal jest istotną bazą dla wielu rozwiązań używanych w sieciach komputerowych.
swój potencjał z
polityką prywatności